hayata dair ne varsa...
 
AnasayfaTakvimSSSAramaÜye ListesiKullanıcı GruplarıKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Bir karafatmanın günlüğü

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
F_SuENNi
Modaratör


Mesaj Sayısı : 75
Kayıt tarihi : 02/03/11
Yaş : 35
Nerden : Konya

MesajKonu: Bir karafatmanın günlüğü   Salı Mart 22, 2011 11:14 pm



Bir karafatmanın günlüğü

Dün gece yine
ölümle burun buruna geldim. Kendime bir

zarar geleceginden degil ama karim
Cemile ne yapar

sonra. Biz aksam yemegimizi genelde saat 11-12 gibi

yerdik, ama ev sahiplerimizin misafiri geldiginden geç
vakitlere kadar
oturup yatmadilar. Neyse ki konuklarin

gitmesiyle birlikte uykuya daldilar.
Bir süre

ortaligin sakinlesmesini bekleyip, yiyecek
toplamaya basladim.
Bugün misafirler geldigi için

menü çok zengindi. Pasta ve börek
kirintilarina

bayiliriz. Her neyse ben nevaleyi toplarken
birden mutfagin
isigi yandi ve "Aaaaaa! Karafatma"

diye bir ses duydum.
Salak adam, ben
bir erkegim Fatma da nereden çikti.

Benim adim Ismail. Böyle seyler
delikanliyi bozar.

Hadi beni karimla karistirdin diyelim. Sen ne
kadar

korkak bir adamsin. Benim kaç katim büyüklügünde
olmana ragmen bu
bagiris da ne böyle? O korkunç sesin

kesilmesiyle birlikte,sanki ben ona bir
şey yapmisim

gibi beni kovalamaya basladi. Inanin o kadar da
dikkat
ediyorum, tabak, çanak bardak üzerinde

dolasmamaya çünkü bu dingilin karisi
çok titiz. Bazen

diyorum ki bu giciklarin misafiri Geldiginde
git

>ortalarda dolas böylelikle utanilacak duruma
düssünler..Ama
yapamiyorum iste. Ne olursa olsun,

ekmek yedigin tekneye kötü gözle bakmamak

gerekir.
Ben eve geldigim ilk yillari hatirliyorum da ne
güzeldi o
günler. Rahmetli kayinbabam ve kayinvalidem

beni evlerine kabul etmislerdi. O
zamanlar rahattik,

çünkü ev sahibimiz Riza amca kördü. Bu sebeple
evin
her yerinde serbestçe dolasabiliyorduk. Hatta

Riza amcayla ayni sofrada yemek
yedigimiz günlerde

oldu. Gerçi bizleri görebilseydi nasil
davranirdi

bilmem ama o hep yüregimizde yasayacak. Riza amcanin
durumu pek
iyi sayilmazdi, memur emeklisiydi. Bu evde

rahmetli karisininmis,bu yüzden
yiyecek konusunda bu

kadar fazla seçenegimiz yoktu. Ama daha mutlu ve

huzurluyduk.
Riza amca bir gün görünmez kazaya kurban
gitti.Gerçi
onun için bütün kazalar görünmezdi. Riza

amcanin topraga verildigi gün biz de
oradaydik.

Karsi komsusu Osman Zeki bey bize geldiginde ceketini
asmisti.
Biz de bunu firsat bilip ceketin cebine

girdik. Ardindan Osman Zeki beyle
birlikte mezarliga

dogru yola koyulduk. Riza amcanin üç tane oglu
vardi

ama bugüne kadar sadece nüfusta gözüküyorlardi.
Hayirsizlar daha ilk
günden evi satisa çikardilar.


Evi su anda oturan adam ve karisi satin
aldi. Eve

ayak basmalariyla kayinbabam ve kayinvalidemi
öldürmeleri bir
oldu. Adam sonra igrenerek cansiz

bedenleri kagida sararak çöpe atti. Sanki
kendisi

çok temizmis gibi. Halbuki tuvaletten çiktiktan sonra
ellerini
yikamadigina defalarca sahit oldum.

Simdilerde kendine üzerinde rahmetli
kayinvalidemin

resmi olan bir ilaç almis, durmadan üzerimize sikip
duruyor
Kayinvalidem Sultan hanim gençliginde

fotomodel oldugu için bu tür ilaçlarin
üzerinde

resmi bulunuyor. Hatta bir iki reklam filminde de
oynamisti. Ama
evlenince mecburen birakti. Çünkü

kayinbabam tam bir Osmanli erkegiydi.
Bugüne kadar

rahmetli Riza amcanin anisina bu evde oturduk,
artik daha
fazla dayanacak halimiz kalmadi. Ese dosta

haber saldik. Kendimize göre bir
ev bulur bulmaz

tasinacagiz buradan. Belki de sizin evinize
yerlesiriz

hayat bu belli mi olur?
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://hayalinyeter.benimforum.net
 
Bir karafatmanın günlüğü
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
hayalinyeter :: HAYALİNYETER GEYİK, MUHABBET & EĞLENCE :: Geyik Merkezi-
Buraya geçin: